Irena Opdyke

Irena Gut-Opdyke urodziła się 5 maja w Kozienicach, gdzie mieszkała przez pierwszy rok życia. W 1938 roku rozpoczęła naukę w szkole pielęgniarskiej w Radomiu. Po wybuchu II wojny światowej opatrywała rannych, a później pracowała między innymi w szpitalu polowym i hotelu garnizonowym. W 1942 roku trafiła do Tarnopola, gdzie zaangażowała się w pomoc Żydom z getta i obozu pracy.

Zorganizowała zatrudnienie części z nich w hotelowej pralni, a następnie ukrywała dziesięć osób w piwnicy willi majora Eduarda Rügemera. Innych wywiozła do leśnej kryjówki. Po wojnie wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie poślubiła Williama Opdyke’a i osiedliła się w Kalifornii. Pracowała jako dekoratorka wnętrz, a w 1999 roku spisała wspomnienia wydane pod tytułem „In My Hands”. W 1982 roku została uhonorowana tytułem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata. Zmarła 17 maja 2003 roku w Fullerton.

Na podstawie artykułu „Irena Gut-Opdyke” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.