Franciszek Siarczyński

Franciszek Siarczyński urodził się 12 października 1758 roku w Hruszowicach. Był polskim księdzem katolickim, pijarem, historykiem, geografem, publicystą, edytorem, tłumaczem i poetą. Kształcił się w szkołach jezuitów, a następnie w placówkach pijarskich. W 1783 roku przyjął święcenia kapłańskie. Wykładał gramatykę, historię i geografię w warszawskim Collegium Nobilium pijarów, a także pełnił funkcje kaznodziei i proboszcza. Był proboszczem w Kozienicach w 1789 roku.

Podczas insurekcji kościuszkowskiej redagował „Gazetę Wolną Warszawską”. Napisał między innymi wielotomową „Geografię, czyli opisanie naturalne, historyczne i polityczne krajów i narodów”. Zgromadził również materiały do słownika historyczno-statystyczno-geograficznego Galicji. Po przewiezieniu zbiorów Ossolińskich do Lwowa został w 1827 roku pierwszym dyrektorem Księgozbioru Narodowego im. Ossolińskich. Uzyskał zgodę na wydawanie czasopisma naukowego i opublikował jego siedem zeszytów. Zmarł 7 listopada 1829 roku we Lwowie, gdzie został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

Na podstawie artykułu „Franciszek Siarczyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.